Καινούργιο Τρέιλερ, πρώτη μεταφορά στον Έλατο

Επιτέλους καταφέραμε να φτιάξουμε το δικό μας τρέιλερ, όπως ακριβώς το χρειαζόμαστε για τις μεταφορές των μελισσιών.

Η ιδέα είχε μπει εδώ και καιρό και με τις πολύτιμες συμβουλές από φίλους Μελισσοκόμους τα καταφέραμε, ευχαριστούμε Μάρκο και Θεοδόση.

Το τρέιλερ είναι αρκετά μεγάλο 175cm x 330cm χ 150cm ύψος.

Χωράει 21 μελίσσια στη στρώση κάθετα ή 24 οριζόντια και στο ύψος 2 δίπατες κυψέλες και 1 στρώση από μονές.

Οι ρόδες είναι κάτω από την πλατφόρμα και έτσι ο χώρος φόρτωσης είναι τελείως καθαρός.

Έχει κινητή πίσω πόρτα με πίρους που μπορούν να συγκρατήσουν 1,2,3,4,5,6 ή 7 σειρές.

Στο πίσω μέρος έχει δύο προβολάκια που με την όπισθεν ανάβουν και έτσι μπορείς να βλέπεις κατα τη διαδικασία φορτο-εκφόρτωσης.

Τα κάγκελα είναι σε τέτοια διαστήματα που δεν χρειάζεται να δέσεις τις κυψέλες παρά μόνο για προληπτικούς λόγους.

Χωρίς να θέλω να κάνω διαφήμιση, αλλά θεωρώ ότι είναι καλός μάστορας και έχει όρεξη να ακούσει τον πελάτη, το τρέιλερ το έφτιαξα στο TOWBARS ΚΑΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Λ. ΛΑΥΡΙΟΥ 96 210-6658828.

Πιστεύω ότι με αυτό το τρέιλερ εξαντλούνται οι ανάγκες μας για μεταφορά των μελισσιών στις διάφορες ανθοφορίες.

Εχτές λοιπόν με το που πείραμε το τρέιλερ, με το Κώστα, πήραμε τα μελίσσια από την Κόρινθο όπου τα είχαμε στις πορτοικαλιές (περίεργη χρονιά, αν και πήραμε κάποιο μέλι, δεν μπορώ να πω ότι είναι μέλι πορτοκαλιού, είναι πιο σκουρόχρωμο και όχι με τόσο έντονη την μυρωδιά του πορτοκαλιού) και ξεκινήσαμε για τη Βυτίνα στον Έλατο.

Με μόνο οδηγό το google earth και μερικά ορεινά μονοπάτια που είχαμε εντοπίσει μέσω δορυφόρου... καταλήξαμε στις 12 το βράδυ να ξεφορτώνουμε σε κάποια πλαγιά του Μαινάλου στο δρόμο προς Αλωνίσταινα.

Για την ακρίβεια σε έναν ορεινό χωματόδρομο.

Στο δρόμο συναντήσαμε και 2-3 επαγγελματίες που τα μεταφέραν εχτές οπότε και ελπίζουμε ότι κάτι θα ξέρουν.

Στο Μαίναλο γίνεται πανικός από μελισσοκόμους, όλοι οι ορεινοί δρόμοι είναι γεμάτοι κυψέλες ή σημάδια για να φέρουν κυψέλες.

Με λίγο ψάξιμο και ελπίζω και με λίγη τύχη βρήκαμε ένα καλό σημείο, όχι σε μεγάλο υψόμετρο όπου στο πλάι του ορεινού δρόμου αφήσαμε τα μελίσσια. Ελπίζω, να μπορέσουμε να δοκιμάσουμε τη φημισμένη βανίλια Βυτίνας... αν όχι τουλάχιστον η εκδρομή στα μοναδικά μέρη της Ελλάδας δεν μπορει να μας αφήσει παραπονεμένους (το μόνο κακό, ότι ξεμπερδέψαμε σχετικά αργά και δεν μπορέσαμε να φάμε τη φημισμένη γουρουνοπούλα της περιοχής, αλλά τοστ από βενζινάδικο της Εθνικής)