PhotoBees όπως Photo models...

Δημήτρης Σκαρμούτσος: Μελισσοκομία στου Αντώνη

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Tue, 22 Feb 2011 12:44:00 +0000

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.video&id=724

Μελισσοκομικό Ανέκδοτο στα Αγγλικά

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Tue, 22 Jun 2010 08:13:00 +0000

A man was driving down the road and ran out of gas. Just at that moment, a bee flew in his window.

The bee said, 'What seems to be the problem?'

'I'm out of gas,' the man replied.

The bee told the man to wait right there and flew away. Minutes later, the man watched as an entire swarm of bees flew to his car and into his gas tank. After a few minutes, the bees flew out.

'Try it now,' said one bee.

The man turned the ignition key and the car started right up. 'Wow!' the man exclaimed, 'what did you put in my gas tank'?

The bee answered,

Καινούργιο Τρέιλερ, πρώτη μεταφορά στον Έλατο

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Wed, 19 May 2010 08:09:00 +0000

Επιτέλους καταφέραμε να φτιάξουμε το δικό μας τρέιλερ, όπως ακριβώς το χρειαζόμαστε για τις μεταφορές των μελισσιών.

Η ιδέα είχε μπει εδώ και καιρό και με τις πολύτιμες συμβουλές από φίλους Μελισσοκόμους τα καταφέραμε, ευχαριστούμε Μάρκο και Θεοδόση.

Το τρέιλερ είναι αρκετά μεγάλο 175cm x 330cm χ 150cm ύψος.

Χωράει 21 μελίσσια στη στρώση κάθετα ή 24 οριζόντια και στο ύψος 2 δίπατες κυψέλες και 1 στρώση από μονές.

Οι ρόδες είναι κάτω από την πλατφόρμα και έτσι ο χώρος φόρτωσης είναι τελείως καθαρός.

Έχει κινητή πίσω πόρτα με πίρους που μπορούν να συγκρατήσουν 1,2,3,4,5,6 ή 7 σειρές.

Στο πίσω μέρος έχει δύο προβολάκια που με την όπισθεν ανάβουν και έτσι μπορείς να βλέπεις κατα τη διαδικασία φορτο-εκφόρτωσης.

Τα κάγκελα είναι σε τέτοια διαστήματα που δεν χρειάζεται να δέσεις τις κυψέλες παρά μόνο για προληπτικούς λόγους.

Χωρίς να θέλω να κάνω διαφήμιση, αλλά θεωρώ ότι είναι καλός μάστορας και έχει όρεξη να ακούσει τον πελάτη, το τρέιλερ το έφτιαξα στο TOWBARS ΚΑΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Λ. ΛΑΥΡΙΟΥ 96 210-6658828.

Πιστεύω ότι με αυτό το τρέιλερ εξαντλούνται οι ανάγκες μας για μεταφορά των μελισσιών στις διάφορες ανθοφορίες.

Εχτές λοιπόν με το που πείραμε το τρέιλερ, με το Κώστα, πήραμε τα μελίσσια από την Κόρινθο όπου τα είχαμε στις πορτοικαλιές (περίεργη χρονιά, αν και πήραμε κάποιο μέλι, δεν μπορώ να πω ότι είναι μέλι πορτοκαλιού, είναι πιο σκουρόχρωμο και όχι με τόσο έντονη την μυρωδιά του πορτοκαλιού) και ξεκινήσαμε για τη Βυτίνα στον Έλατο.

Με μόνο οδηγό το google earth και μερικά ορεινά μονοπάτια που είχαμε εντοπίσει μέσω δορυφόρου... καταλήξαμε στις 12 το βράδυ να ξεφορτώνουμε σε κάποια πλαγιά του Μαινάλου στο δρόμο προς Αλωνίσταινα.

Για την ακρίβεια σε έναν ορεινό χωματόδρομο.

Στο δρόμο συναντήσαμε και 2-3 επαγγελματίες που τα μεταφέραν εχτές οπότε και ελπίζουμε ότι κάτι θα ξέρουν.

Στο Μαίναλο γίνεται πανικός από μελισσοκόμους, όλοι οι ορεινοί δρόμοι είναι γεμάτοι κυψέλες ή σημάδια για να φέρουν κυψέλες.

Με λίγο ψάξιμο και ελπίζω και με λίγη τύχη βρήκαμε ένα καλό σημείο, όχι σε μεγάλο υψόμετρο όπου στο πλάι του ορεινού δρόμου αφήσαμε τα μελίσσια. Ελπίζω, να μπορέσουμε να δοκιμάσουμε τη φημισμένη βανίλια Βυτίνας... αν όχι τουλάχιστον η εκδρομή στα μοναδικά μέρη της Ελλάδας δεν μπορει να μας αφήσει παραπονεμένους (το μόνο κακό, ότι ξεμπερδέψαμε σχετικά αργά και δεν μπορέσαμε να φάμε τη φημισμένη γουρουνοπούλα της περιοχής, αλλά τοστ από βενζινάδικο της Εθνικής)

Νέα στολή

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Fri, 16 Apr 2010 16:15:00 +0000

Ψάχνοντας στο Internet για μία στολή ή οποία να σου επιτρέπει να δουλεύεις χωρίς ρούχα και να μην κινδυνεύεις από τα πολλά τσιμπήματα βρήκα αυτή την καταπληκτική στολή...

Για να σοβαρευτώ δυστυχώς αυτή που είχα αγοράσει πριν 2 χρόνια από Αμερική (www.glorybeefoods.com/) δεν πουλιέται πια.

Από τα διάφορα ξένα forum αυτές οι 3 στολές είναι οι αντικαταστάτες της δικής μου.

http://www.goldenbeeproducts.com/suit.html

http://www.honeymoonapiaries.com/index.html

http://www.beeproofsuits.com/ventilated-bee-suit-with-astronaut-hood-p-11.html

Επιτέλους πήγα στο μελισσοκομείο...

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Wed, 10 Mar 2010 10:16:00 +0000

Κι'όμως είμαι ακόμα εδώ...

Ένοιωσα την ανάγκη να αρχίσω και πάλι να δημοσιεύω υλικό από τις μελισσοκομικές μου περιπέτειες, αν και δεν έχω καταφέρει να συνέλθω από μία σειρά προσωπικών προβλημάτων, θα το παλέψω και ελπίζω να καταφέρω να αλλάξω την ψυχολογία μου.

Πήγα, λοιπόν, να δω τα μελισσάκια μου και παρά την παραμέληση τα 8 από τα 10 κατάφεραν να επιβιώσουν, βοήθησε και ο ήπιος χειμώνας και να δείχνουν έτοιμα για την άνοιξη.

Ο πληθυσμός τους ήταν τουλάχιστον 6 πλαίσια και συναντούσες αρκετό γόνο και γύρη.

Δυστυχώς 2 μελισσάκια δεν τα κατάφεραν, το ένα περσινός αφεσμός είχε μία από μέτρια έως κακή μάνα, και δεν κατάφερνε να αναπτυχθεί πιο πολύ από 6 πλαίσια ούτε το καλοκαίρι, οπότε όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες έκανε μία μικρή μελιτόσφαιρα και πέθανε από το κρύο.

Το άλλο δυστυχώς, δώρο του φίλου Κώστα Ελευθερίου, είχε αρκετό κόσμο 4-5 πλαίσια και αν και η περιοχή δεν έπαψε να έχει μικρές ανθοφορίες λιμοκτόνησε.

Με την πρώτη ευκαιρία θα τα επισκεφτώ και πάλι για να έχω λεπτομερέστερη εικόνα του τι γίνεται στο καθένα, για την ώρα τους πρόσθεσα από ένα δίκιλο ζαχαρο-ζύμαρο

Οι μέλισσες γνωρίζουν ποιον θα τσιμπήσουν!

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Wed, 03 Feb 2010 08:28:00 +0000

Ο εγκέφαλος της μέλισσας έχει ένα εκατομμύριο νευρώνες. Ο εγκέφαλος του ανθρώπου έχει 100 δισεκατομμύρια νευρώνες. Παρόλα αυτά, και όπως διαπίστωσε μία ομάδα επιστημόνων, οι μέλισσες μπορούν να αναγνωρίσουν πρόσωπα.

Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες στο τεύχος της επιθεώρησης «Τhe Journal of Εxperimental Βiology» που θα κυκλοφορήσει στις 15 Φεβρουαρίου, τόσο οι μέλισσες όσο και οι άνθρωποι χρησιμοποιούν μια συγκεκριμένη τεχνική η οποία ονομάζεται configural processing (σχηματική επεξεργασία): συνδυάζουν, σαν να ήταν κομμάτια ενός παζλ, τα συστατικά ενός προσώπου (μάτια, αυτιά, μύτη και στόμα) ώστε να σχηματίσουν ένα αναγνωρίσιμο μοτίβο.

«Είναι η ίδια αυτή ικανότητα», επισημαίνει ο Μαρτέν Ζιουφρά, καθηγητής Νευρολογικής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Τουλούζης και εκ των συντακτών της έρευνας, «που βοηθά τους ανθρώπους να συνειδητοποιούν πως μια κινεζική παγόδα και ένα ελβετικό σαλέ είναι και τα δύο κατοικίες. Έχουμε δύο κάθετες γραμμές, με κάποιου είδους σκεπή από πάνω... είναι ένα σπίτι».

Ο δρ Ζιουφρά και οι συνεργάτες του έκαναν το εξής πείραμα. Σχεδίασαν μερικές εικόνες, κάποιες από αυτές εικόνες προσώπων, κάποιες όχι, και τις τοποθέτησαν όλες σε κοντινή απόσταση. Μπροστά στα πρόσωπα τοποθέτησαν μπολ με νερό στο οποίο είχε διαλυθεί ζάχαρη. Μπροστά στις υπόλοιπες εικόνες τοποθέτησαν μπολ με σκέτο νερό. Διαπίστωσαν λοιπόν πως, αφού πέταξαν μερικές φορές στα μπολ με το σκέτο νερό, οι μέλισσες επέστρεφαν συνεχώς στα μπολ με το νερό και τη ζάχαρη, μπροστά στα πρόσωπα. Τόσο τα σκίτσα όσο και τα μπολ καθαρίζονταν επιμελώς έπειτα από κάθε επίσκεψη, ώστε να διασφαλιστεί πως οι μέλισσες χρησιμοποιούσαν οπτικά σημάδια για να βρουν τη ζάχαρη και δεν άφηναν σημάδια μυρωδιάς. Η έκπληξη όμως των ερευνητών έγινε ακόμα μεγαλύτερη όταν έβαλαν σε όλες τις εικόνες πρόσωπα και διαπίστωσαν πως οι μέλισσες μπορούσαν να ξεχωρίσουν τα πρόσωπα που τις «προμήθευαν» με ζαχαρούχο νερό από τα πρόσωπα που τις προμήθευαν με σκέτο νερό: έπειτα από αρκετές ώρες εκπαίδευσης, επισημαίνει ο Άντριαν Ντάιερ, από το Πανεπιστήμιο Μόνας της Αυστραλίας, ένας ακόμα συντάκτης της έρευνας, οι μέλισσες επέλεγαν τα σωστά πρόσωπα στο 75% των περιπτώσεων, δηλαδή τρεις στις τέσσερις φορές. Γεγονός που αποδεικνύει πως δεν αναγνωρίζουν απλώς πρόσωπα, θυμούνται και πρόσωπα.

Μελίσσια στο πεζοδρόμιο της Λ.Βουλιαγμένης

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Wed, 09 Dec 2009 07:31:00 +0000

Πριν λίγες ημέρες το ΥΠΕΧΩΔΕ αποφάσισε να δώσει μία εργολαβία για να κλαδέψουν το διάζωμα και τα πεζοδρόμια της Λεωφόρου Βουλιαγμένης.

Όπως λοιπόν περνούσα από το ύψος του Αλίμου, διαπίστωσα ότι κάποιος μελισσοκόμος είχε χρησιμοποιήσει την κάλυψη των θάμνων ώστε να βάλει τα μελισσάκια του πάνω στη Λεωφόρο και μόλις 5 μέτρα από τη στάση του Λεωφορείου.

Οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους.

Πρόταση εξόδου την Παρασκευή μετά το 2ο Φεστιβάλ μελιού

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Sun, 29 Nov 2009 19:06:00 +0000

Μετά την τηλεφωνική επικοινωνία με αρκετούς φίλους σχετικά με το 2ο Φεστιβάλ μελιού σκέφτηκα να προτείνω ένα μουσικό μεζεδοπωλείο κοντά στον ΟΛΠ, ώστε να συνεχίσουμε τις συζητήσεις μας και να γνωριστούμε καλύτερα.

Το μεζεδοπολείο λεγεται "το Ρακάδικο" στον Πειραιά Καραολή και Δημητρίου 5, (στοά Κούβελου), είναι μόλις 5 λεπτά από τον ΟΛΠ και έχει ωραίους μεζέδες, καλές τιμές και ζωντανή μουσική με τρεις μουσικές που κινούνται μεταξύ έντεχνου, λαικού και ρεμπέτικου.

Όσοι μελισσομπλοκάδες θέλετε στείλτε κανα μήνυμα ώστε να κλείσω ένα τραπέζι και κατά τις 9.30-10.00 μμ την Παρασκευή, μπορούμε να συναντηθούμε εκεί.

Φιλικά

Σταύρος

Πολλοί οι φονιάδες των μελισσών (TΑ ΝΕΑ)

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Tue, 22 Sep 2009 06:42:00 +0000

Από την εφημερίδα "Τα ΝΕΑ"

Για πρώτη φορά φαίνεται πως υπάρχει συναίνεση ανάμεσα στους επιστήμονες και τους μελισσοκόμους όσον αφορά τα αίτια της υπερβολικής θνησιμότητας των μελισσών στιςπερισσότερες ηπείρους: όλοι εκτιμούν ότι οι εκατόμβες μελισσών έχουν πολλαπλές αιτίες.
Η αλλαγή έγινε αισθητή στο συνέδριο Αpimondia που συγκέντρωσε την περασμένη εβδομάδα στο Μονπελιέ της Γαλλίας 500 επιστήμονες ειδικούς στη μέλισσα και 10.000 συμμετέχοντες. Έπειτα από πολλά χρόνια άκαρπης έρευνας για να εντοπιστεί ο φονιάς των μελισσών- ιός, παράσιτο ή φυτοφάρμακο- όλο και περισσότεροι συμφωνούν με τη θεωρία των πολλαπλών παραγόντων, οι οποίοι δρουν χωριστά, αλλά και συνδυαστικά. Αυτός είναι πλέον ο βασικός άξονας των ερευνών. «Εξακολουθούμε να μην έχουμε σαφή εξήγηση για το φαινόμενο, αλλά είμαστε βέβαιοι ότι δεν έχει μία και μόνη αιτία», λέει ο βιολόγος Πέτερ Νόιμαν, υπεύθυνος ενός διεθνούς προγράμματος πρόληψης της καταστροφής αποικιών μελισσών με την ονομασία «Coloss».

Διάφορες θεωρίες
«Μπορούμε να παραλληλίσουμε το φαινόμενο με τη γρίπη στον άνθρωπο, η οποία μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες αν ο οργανισμός είναι ήδη εξασθενημένος», εξήγησε ο Τζεφ Πίτις, διευθυντής ερευνών στο αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας. «Πιστεύω ότι η μέλισσα υπόκειται σε μια ολόκληρη σειρά από πιέσεις και ότι οι ιοί και άλλοι παθογόνοι οργανισμοί δρουν ως καιροσκόποι και την σκοτώνουν επειδή είναι ήδη εξασθενημένοι».

Σε κάθε περίπτωση, οι εκατόμβες συνεχίζονται.

Τα τελευταία χρόνια έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες για να εξηγήσουν την υπερβολική θνησιμότητα των μελισσών. Οι Ευρωπαίοι μελισσοκόμοι, με πρώτους τους Γάλλους, κατηγορούν τα φυτοφάρμακα. Οι περισσότεροι από τους επιστήμονες είπαν ότι ευθύνεται το Varroa destructor, ένα παράσιτο που έχει αποκληθεί «το βαμπίρ της μέλισσας» και είναι παρόν παντού στον πλανήτη. Ένας Ισπανός ερευνητής, ο Μαριάνο Ίχες, βλέπει την αιτία όλων των κακών στο μικροσκοπικό μανιτάρι Νosema ceranae. Τέλος, Αμερικανοί ερευνητές ακολούθησαν πρόσφατα τα ίχνη ενός ιού (Ιsraeli acute paralysis virus) στις αποικίες μελισσών που πλήττονται από το σύνδρομο κατάρρευσης. Όμως δεν κέρδισε καμιά θεωρία.

Οι επιστήμονες μιλούν πλέον για φαινόμενο που οφείλεται σε πολλούς παράγοντες και δεν έχει απαραιτήτως τα ίδια αίτια σε όλες τις χώρες. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, η μέλισσα πλήττεται από μια σειρά «πρωτογενών στρες», ο κατάλογος των οποίων είναι μακρύς. Η κλιματική αλλαγή περιορίζει τη διαθεσιμότητα του νερού. Τα αποτελέσματα της χρόνιας έκθεσης στις μικρές ποσότητες των φυτοφαρμάκων που είναι παρούσες παντού στο περιβάλλον και οι αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα πολλαπλά μόρια που χρησιμοποιούνται στα φυτοφάρμακα δεν έχουν εκτιμηθεί σωστά. Τέλος, η διατροφή των μελισσών έχει γίνει πιο φτωχή εξαιτίας των εντατικών μονοκαλλιεργειών. «Γνωρίζουμε πως με μια γύρη χαμηλής διατροφικής αξίας, η μέλισσα είναι λιγότερο καλά εξοπλισμένη για να απαλλαγεί από τις τοξίνες των φυτοφαρμάκων», εξηγεί ο Αξέλ Ντεκουρτί, ειδικός στις μέλισσες στην Ένωση Τεχνικού Αγροτικού Συντονισμού (ΑCΤΑ). Μια άλλη πιθανή πηγή προβλημάτων είναι η ύπαρξη μιας παγκόσμιας αγοράς βασιλισσών, η οποία προκρίνει τις πιο παραγωγικές ποικιλίες εις βάρος αυτών που έχουν προσαρμοστεί στις τοπικές συνθήκες και φτωχαίνει τη γενετική ποικιλία.

«Οι επιδράσεις απλώνονται στον χρόνο»

ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ δεν έχουν ακόμη ξεκαθαρίσει τι συμβαίνει. «Η αποικία είναι ένα περίπλοκο σύστημα που μπορεί να περιλαμβάνει έως 40.000 μέλισσες και μπορεί να επηρεαστεί από πολλούς παράγοντες, που αλλάζουν στον χρόνο και τον χώρο», εκτιμά ο Ντεκουρτί. «Έχουμε να κάνουμε με επιδράσεις που απλώνονται στον χρόνο και είναι πολύ δύσκολο να τις συλλάβουμε».

Καταπληκτικό εκπαιδευτικό video

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Fri, 26 Jun 2009 19:09:00 +0000

Ψάχνοντας για κανένα cartoon για τις μικρούλες μου βρήκα ένα καταπληκτικό εκπαιδευτικό video για τις μέλισσες.

Το video είναι για παιδιά, αλλά πιστέψτε με είναι εξίσου χρήσιμο και για τους καινούριους μελισσοκόμους.

Είναι 25 λεπτά video σε υψηλή ανάλυση (215ΜΒ).

Μπορείτε να το κατεβάσετε από το πιο κάτω link

Download Link:

http://www.teradepot.com/no8malxsgqcu/melisses.avi.html

Καταστροφή, δεν ξέρω τι να πω στα παιδιά μου...

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Wed, 17 Jun 2009 06:35:00 +0000

Η οδύνη είναι τεράστια, οδύνη για την καταστροφή και οδύνη για την ανικανότητα των υποτιθέμενων υπευθύνων.

Δεν φταίνε οι απλοί πυροσβέστες και ας είναι και αξιωματικοί, εντολές εκτελούν, αλλά εντολές ποιων…

Των πιο άχρηστων κομματικοποιημένων βαθμοφόρων.

Μετά από τόσες εκλογικές διαδικασίες κατά την μεταπολίτευση και αλλάζοντας κάθε τόσο την ηγεσία, από μπλε σε πράσινους και από πράσινούς σε μπλε το μόνο που καταφέραμε (γιατί όλοι είμαστε συνένοχοι) να έχουμε διατηρήσει τους πιο άχρηστους και τους πιο ηλίθιους!

Σε ένα δάσος με μικρά πευκάκια και θαμνώδη βλάστηση, όταν η φωτιά ξεκινάει από κάτω από τους θάμνους, πόσο ΗΛΙΘΙΟΣ πρέπει να είσαι για να δώσεις εντολές να κάτσει η πυροσβεστική και να προσέχει τις μάντρες των σπιτιών και να μην προσπαθήσει να κόψει την φωτιά πριν ανέβει στα πεύκα;

(συνεχίζετε, διαβάστε πιο κάτω)

Βέβαια δεν φταίει πάντα μόνο η ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ, αλλά και η ΔΙΑΦΘΟΡΑ.

Γιατί διαφθορά; Πηγαίντε στο βουνό και θα καταλάβετε, κάηκαν όλα τα κομμάτια του δάσους εκτός από αυτά που είχαν καταπατηθεί παλιότερα.

Ο ίδιος ΗΛΙΘΙΟΣ έδωσε εντολές να προστατευτούν οι περιουσίες των καταπατητών.

Δείτε την πιο κάτω φωτογραφία για να καταλάβετε, δεξιά τα καμένα και αριστερά τα καταπατημένα τι φοβερή σύμπτωση…

(συνεχίζετε, διαβάστε πιο κάτω)

Και ακόμα μεγαλύτερη σύμπτωση, το Επιχειρησιακό κέντρο της πυροσβεστικής μέσα στη βολή του καταπατητή, έχει και πινακίδα «Σύλλογος Οικιστών», μήπως πρέπει να τους επιδοτήσουμε κιόλας….

(συνεχίζετε, διαβάστε πιο κάτω)

Ρε πόσο ΗΛΙΘΙΟΙ γίναμε να ανεχόμαστε τέτοιους διοικούντες…

Διοικούντες ΑΝΙΚΑΝΟΥΣ σαν το Δήμαρχό μας , τον κ.Θεοδωρόπουλο.

Βγήκε στα κανάλια και έλεγε για την απουσία της κρατικής μηχανής, αυτός τι είναι… μόνο ταμειακή μηχανή;

Κύριε άχρηστε ΔΗΜΑΓΩΓΕ, ποιος έπρεπε να μαζέψει τα σκουπίδια, μήπως η πυροσβεστική;

Ευτυχώς τα μπουκάλια και τα μπάζα δεν κάηκαν και σας περιμένουν να τα μετατρέψετε σε ΜΝΗΜΕΙΟ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ!

(συνεχίζετε, διαβάστε πιο κάτω)

Και αν πιστεύετε ότι είμαι εριστικός, θα θυμηθώ ένα στίχο του Παπακωνσταντίνου από τον «μαύρο γάτο», για να ταιριάζει με τα καμένα:

«…

Κι αν είστε κάποιος άρχοντας και παρεξηγηθείτε,

στα όργανά μου μια χαρά χωράει να γραφτείτε.

…»

Το μόνο που μου δίνει ελπίδα είναι η απίστευτη συμπαράσταση, από όλους τους φίλους μελισσοκόμους, σας ευχαριστώ πραγματικά, και αυτή η μελισσούλα, που μόνη της ήρθε και έκατσε πάνω στο χέρι μου.

Θα συνεχίσω…

Τι είναι πιο επικίνδυνο η φωτιά ή η ανικανότητα των υπευθύνων;

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Mon, 15 Jun 2009 17:41:00 +0000

ο λαός λέει ότι όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια ο Θεός γελάει...

έτσι την πάτησα και εγώ, γύρισα εχτές στην γυναίκα μου μετά από έναν έλεγχο στα μελισσάκια και τις είπα "το θυμάρι άνοιξε και μαζέψαμε το μέλι για εμάς, αν τώρα πάει καλά θα δώσουμε και στους φίλους".

Πριν λίγες ώρες με ειδοποίησε ένας φίλος και ο πατέρας μου, ότι από τη φωτιά στον Υμηττό έμεινα από τα 16 μελισσάκια μόνο τα χερούλια και 2 μεταλλικές βάσεις.

Τι να πω είμαι σκασμένος...

είχαν το θράσος να μου πουν ότι απαγορεύεται να καθαρίσω το χορτάρια με το χορτοκοπτικό για να μην μου καούν τα μελίσια πριν κανα'μήνα, φαίνεται τους χάλαγε το σχέδιο για ολοκληρωτική καταστροφή του Δάσους.

Πραγματικά είναι κρίμα, δεν μας αξίζουν τόσο άχρηστοι υπεύθυνοι, πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας...

Άλλες χρονιές υπήρχε καμια πυροσβεστική στην περιοχή, τώρα μόνο κάτι αμούστακα παιδάκια από το ΣΠΑΥ περνάγαν με κάτι καινούρια τζιπάκια και έκαναν φυγούρα για τις οδηγικές τους ικανότητες.

Τι να πω είμαι ταραγμένος και θα προσπαθήσω να δώ τα πράγματα από κοντά την Τετάρτη που θα επιστρέψω Ελλάδα και θα επανέλθω.

Η κυνηγετική περίοδος ξεκίνησε, σφίγγες τρέμετε...

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Tue, 02 Jun 2009 07:52:00 +0000

Καλό μήνα και καλό κυνήγι,

Οι σφίγγες έκαναν αισθητή την παρουσία τους στην ποτίστρα, αλλά ευτυχώς είναι ακόμα οι μικρές (κίτρινες).

Οπότε αποφάσισα να πάρω μία κόλλα και λίγη κονσέρβα για γάτες μήπως και πιάσω καμιά, βάζοντας λοιπόν τις παγίδες ανακάλυψα ότι έπιασα και καμιά 10αρια σερσένια.

Οπότε αν είναι μάνες, λογικό με βάση την εποχή, θα είναι πιο εύκολο το έργο μου αργότερα.

Ο καιρός θα δείξει

Βάψιμο κυψελών με Παραφίνη

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Tue, 12 May 2009 13:09:00 +0000

Η συλλογή των διαφόρων αφεσμών μαζί με ορισμένα βασιλοκέλια με ανάγκασαν να προμηθευτώ κυψέλες μέσα στην Άνοιξη.

Λίγο λοιπόν η έλλειψη χρόνου λίγο η ανάγκη βελτίωσης των διαδικασιών με οδήγησαν στο να διερευνήσω τη χρήση παραφίνης αντί για άλλου είδους χρώματα και προστατευτικά ξύλου.

Η επικοινωνία με τον Μάρκο και οι συμβουλές ενός φίλου χημικού μηχανικού με οδήγησαν στο να αγοράσω γερμανική παραφίνη SASOLWAX, υπάρχουν αρκετοί κωδικοί, εμένα μου είπαν την 5901 που έχει μεγαλύτερη αντοχή στη θερμοκρασία και δεν έχει προβλήματα τους καλοκαιρινού μήνες.

Αγόρασα λοιπόν αρκετή ποσότητα από τον Χανιώτη στην Αγία Άννης (Ρέντη, 2105202000) με 1,70 το κιλό και ένα τεταρτάκι πορτοκαλί χρώμα και ξεκίνησα την όλη διαδικασία.

Τα πράγματα είναι πολύ απλά, σπάμε σε κομμάτια με ένα σφυρί τις πλάκες για να λιώσουν πιο γρήγορα και για να αποφύγουμε και καμιά ανάφλεξη, για ένα καζάνι που χωράει ένα πάτωμα χρειάστηκα περίπου 60 κιλά παραφίνη και 1 ½ ώρα για να ζεσταθεί η παραφίνη στους 150 βαθμούς, ο Μάρκος μου είχε πει στους 170, αλλά ίσως το μάτι αερίου που είχα να μην είχε αρκετή δύναμη ή έπαιξε ρόλο ο διαφορετικός τύπος παραφίνης, αλλά εγώ δεν μπόρεσα να φτάσω πιο πολύ από 150.

ΘΕΛΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗ ΓΙΑΤΙ ΣΤΟΥΣ 220 ΒΑΘΜΟΥΣ ΑΥΤΑΑΝΑΦΛΕΓΕΤΑΙ Η ΠΑΡΑΦΙΝΗ (ΠΟΛΛΕΣ ΦΘΗΝΕΣ ΠΑΡΑΦΙΝΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΥΤΑΝΑΦΛΕΓΟΥΝ ΚΑΙ ΝΩΡΙΤΕΡΑ).

Η όλη διαδικασία πολύ απλή, μα λίγο χρονοβόρα και θέλει να έχεις παρέα κανένα φίλο για να λες καμιά κουβέντα, ευτυχώς ήρθε ο φίλος μου ο Κώστας.

Βουτάς το πάτωμα σιγά-σιγά για να μην σε πιτσιλίσει η καυτή παραφίνη και με ένα βάρος το κρατάμε μέσα στην παραφίνη για 5-7 λεπτά.

Στη συνέχεια το βγάζουμε για να στεγνώσει, όση ώρα ετοιμάζεται το επόμενο πάτωμα και είναι σχεδόν έτοιμη.

Μετά από μισή ώρα είναι τέλειος στεγνή και κρύα, χωρίς οσμές και μπορείς να βάλεις μέσα τα μελίσσια.

Αν ξαναέφτιαχνα τη γούρνα θα την έκανα πιο μεγάλη για να χωράει τρία πατώματα και θα έβαζα στο πλάι συνδεδεμένο με τη γούρνα και ένα φύλλο λαμαρίνας για το στράγγισμα.

Ο χρόνος θα δείξει αν αυτή η επιλογή ήταν η καλύτερη από θέμα αντοχής, αλλά σίγουρα από θέμα ευκολίας, φιλικότητας προς το περιβάλλον και οικονομίας (για 20 πατώματα και τα αντίστοιχα καπάκια δεν κατανάλωσα περισσότερη από 5 κιλά παραφίνη, συνεπώς αγοράζεις μια φορά τη παραφίνη και σου κρατάει για χρόνια)είναι η καλύτερη.

Ποτίστρα για μέλισσες

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Fri, 08 May 2009 06:45:00 +0000

Έβαλα και φέτος μία ποτίστρα για τις μέλισσες και ελπίζω να έχει καλύτερη τύχη από την περυσινή που μου την κλέψανε.

Αυτή τουλάχιστον είναι φθηνότερη, χωράει 240 λίτρα, είναι μεταλλική και εμαγιέ από μέσα, ήταν από μεταφορά χυμού πορτοκαλιού και στοίχισε 10€.

Πρόσθεσα λοιπόν έναν μαστό ½’’ και ένα λάστιχο αυτόματου ποτίσματος με ένα σταλαχτιφόρο μπεκ και έτσι έχω σταθερή ροή για να έχουν πάντα φρέσκο νερό.

Έβαλα και ένα σωλήνα σκληρό PVC από την έξω μεριά για να μην πηγαίνουν τίποτα σκυλιά και δαγκώνουν το σωλήνα.

Πρόσθεσα και λίγο ζάχαρη (1 κιλό) για να το κάνω πιο ελκυστικό για τις μέλισσες μου, ώστε να μην ξενιτεύονται και φωνάζουν οι γείτονες.

Ξέρει / θυμάται κανείς να μου πει τι πρέπει να προσθέσω για να μην πιάσει σκουλήκια ή μικρόβια, γιατί 240 λίτρα σταγόνα σταγόνα θα πάρει μήνες να αδειάσει;

Ευχαριστώ για τις συμβουλές.

2 αφεσμοί σε 1 κυψέλη

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Mon, 04 May 2009 07:59:00 +0000

Πριν 1-2 εβδομάδες, έλαβα ένα τηλέφωνο για ένα σμάρι σε μία καμινάδα στο Λαγονήσι.

Αφού σύλλεξα τις απαραίτητες πληροφορίες για τους απαραίτητους χειρισμούς από τους φίλους (Μάρκο και Θεοδόση) μελισσοκόμους, ξεκίνησα για να τα μαζέψω γνωρίζοντας ότι δεν είναι ότι πιο εύκολο στην άκρη της στέγης να προσπαθείς να μαζέψεις ένα σμάρι, αλλά το ζευγάρι που έμενε στο σπίτι ήταν πολύ ευγενικό και ήταν δύσκολο να αρνηθώ την προσπάθεια.

Πήγα με έναν φίλο πρώτα να κάνουμε ένα έλεγχο στα δικά του μελίσσια και αφού βουτήξαμε ένα πλαίσιο με λίγο ασφράγιστο γόνο, επισκεφθήκαμε το σπίτι στο Λαγονήσι.

Τα πράγματα ήταν δύσκολα, γιατί το μελίσσι ήταν βαθειά μέσα στην καμινάδα και δεν υπήρχε πρόσβαση, έβαλα 2 συρματάκια στο πλαίσιο και το έβαλα μέσα στην καμινάδα, μετά από λίγα λεπτά αρκετός πληθυσμός ήταν πάνω στο πλαίσιο, οπότε ανάψαμε και λίγο το τζάκι και αφήσαμε την κυψέλη δίπλα από τη καμινάδα για να μπουν και οι υπόλοιπες.

Κάτι οι δουλειές κάτι οι αργίες η κυψέλη έμεινε εκεί 1-2 εβδομάδες, ώσπου εχτές μου ξανατηλεφώνησε η κυρία Χριστίνα, να μου πει ότι έχουν κάνει μία μπάλα έξω από την κυψέλη, πήγα λοιπόν σήμερα πρωί πρωί και τι να δω, ένα δεύτερο μελίσσι είχε κάτσει έξω από την κυψέλη.

Παγωμένο όπως ήταν από τη διανυκτέρευση, το βούρτσισα μέσα σε ένα πενταράκι και μαζί με το πρώτο σμάρι τα μετέφερα στον Υμηττό στο μελισσοκομείο μου.

Σύλληψη / Μετεγκατάσταση Αφεσμού (Σμαριού) μετά από τηλεφώνημα

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Fri, 24 Apr 2009 12:47:00 +0000

Την Μ.Παρασκευή με πείρε τηλέφωνο ο Κώστας, http://marathon-honey.blogspot.com/ , μέσω Θεοδόση να με ενημερώσουν για ένα σμάρι που είχε εγκατασταθεί σε μία λεμονιά στη Γλυφάδα.

Πείρα λοιπόν μία έτοιμη κυψέλη και τα απαραίτητα αξεσουάρ (ρουχισμός, καπνιστήρι) και πήγα να μαζέψω το σμάρι.

Το σμάρι είχε σχηματίσει ένα τσαμπί κάτω από ένα κεντρικό κλαδί της λεμονιάς και έτσι δεν μπορούσα να το λυγίσω.

Άναψα λοιπόν το καπνιστήρι, έβαλα και την άδεια κυψέλη από κάτω και έκανα την πρώτη προσπάθεια, ΜΑΤΑΙΑ όμως.

Το μόνο που κατάφερα με τον καπνό ήταν να τις διαλύσω και να μην πέσουν μέσα στην άδεια κυψέλη.

Οπότε και πείρα τηλέφωνο τον Μάρκο για οδηγίες, τις οποίες ακολούθησα κατά γράμμα.

Ένα πλαίσιο με γόνο, πρέπει να υπάρχει και ασφράγιστος, από τα γειτονικά μελισσάκια μου, αποτέλεσε το δόλωμα ώστε να ανέβουν όλες οι μέλισσες επάνω στο πλαίσιο.

Μέσα σε 2-3 λεπτά ήταν όλες μαζεμένες και έβαλα το πλαίσιο στη νέα κυψέλη.

Ήταν τόσο απλό μιας και ήταν σε χαμηλό ύψος και αν δεν είχα κάνει τη βλακεία να χρησιμοποιήσω το καπνιστήρι θα είχα τελειώσει σε μερικά λεπτά.

της Άνοιξης καμώματα

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Tue, 21 Apr 2009 09:20:00 +0000

Την Μ.Πέμντη αποφάσισα να κάνω έναν έλεγχο στα μελίσσια μου, έξι όλα κι’όλα, στις πορτοκαλιές.

Ξεκίνησα από τα 3 μελίσσια με τις superbees τα οποία προχωρούσαν κανονικά με αρκετό γόνο και λίγο μέλι, νομίζω ότι δεν έχει βοηθήσει ο καιρός γιατί αν και έχει αρκετή ανθοφορία η πορτοκαλιά έχει σχετικά ψυχρό καιρό (γύρω στους 20, κάπου διάβαζα ότι ιδανική θερμοκρασία είναι οι 25 βαθμοί).

Ακολούθησαν τα υπόλοιπα 3 με τις μάνες φυσικής αντικατάστασης τις περυσινές.

Το πρώτο φαινόταν ύποπτα ήσυχο και από 16άρι την προηγούμενη φορά με το ζόρι το έκανες 12 αρι και όσοα κι αν έψαχνα για τη μάνα δεν την βρήκα, παρά μόνο ένα σφραγισμένο βασιλικό κελί.

Οπότε και συνειδητοποίησα ότι μου είχε φύγει μαζί με τους υπηκόους της. Για να κρατήσω τις υπόλοιπες το χώρισα το μελίσσι στα δυο και μετακίνησα λίγο πιο αριστερά το ένα ώστε να μοιραστούν οι εργάτριες.

Η συνέχεια ήταν στο ίδιο μοτίβο, και τα υπόλοιπα δύο είχαν βασιλοκέλια, αλλά ευτυχώς δεν είχε φύγει η μάνα.

Κατά συνέπεια χώρισμα στα 3 και από 16-18άρια έγινα 5-6άρια.

Ο έλεγχος και το χώρισμα δεν άρεσε ιδιαίτερα στις μέλισσες και όπως μπορείτε να δείτε από τις φωτογραφίες πέταγαν με όχι και τις πιο φιλικές διαθέσεις.

Ευτυχώς η στολή τύπου «διαστημάνθρωπου» δούλεψε και έφυγα αλώβητος από τα μελίσσια.

Οι φωτογραφίες βγήκαν με τη βοήθεια του πατέρα μου, που με συνόδεψε στην βόλτα μου στην Κορινθία.

Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση σε όλους!

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Wed, 15 Apr 2009 08:42:00 +0000

H "ψαριά" συνεχίζεται, νέο σμάρι

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Mon, 13 Apr 2009 15:55:00 +0000

Δεν ξέρω αν έτσι γίνεται πάντα τέτοια εποχή ή κάτι άλλο συμβαίνει αλλά ο ένας αφεσμός/μεθισμός ακολουθεί τον άλλον με 2-3 μέρες διαφορά.

Έχω ήδη αρχίσει να νοιώθω λιγότερο στεναχωρημένος για τα 2 μελίσσια που μου έφυγαν πέρυσι.

Η συνταγή απλή, μία παλιά κυψέλη, 2 χρησιμοποιούσα, αλλά μετά τις συμβουλές του Μάρκου, τη μια τη χρησιμοποιώ απλά για σκαλοπάτι ώστε να ανέβει λίγο πιο ψηλά η άδεια κυψέλη, λίγο μύρισμα (παλιό κερί με λίγο αρωματικό αιθέριο έλαιο) και καλός καιρός.

Στη συνέχεια απαιτείτε η προσθήκη ενός πλαισίου με γόνο και μία γρήγορη θεραπεία για βαρρόα, εγώ χρησιμοποιώ αραιό διάλυμα οξαλικού οξέος ( 3,2 % Ο.Ο. σε αραιό σιρόπι (60 γρ. Ο.Ο. σε 1 κιλό νερό και ½ κιλό ζάχαρη) και η απομάκρυνση σε καινούρια κυψέλη τουλάχιστον 3-4 χλμ πιο μακριά.

Να σημειωθεί ότι το μαύρο πλαίσιο που είχε χρησιμοποιηθεί θα πρέπει να απομακρύνεται για την αποφυγή ασθενειών.

Έχτες "σήκωσα τα δίχτυα λίγο βιαστικά" και αρκετές μέλισσες έμειναν από έξω, οπότε σήμερα που πήγα το πρωί για να επιστρέψω το «μυρωδάτο» πλαίσιο συνάντησα μία ομάδα μέλισσες να προσπαθούν να κάνουν ισορροπία έξω από την κυψέλη σαν μία μπάλα του τένις. Οπότε μετά από τις οδηγίες του Θεοδόση, τις έβαλα σε ένα κουτάκι και τις πήγα στο πενταράκι μαζί με τις υπόλοιπες.

Επιτέλους Άνοιξη, οι πορτοκαλιές άνθισαν (SuperBees)

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Thu, 09 Apr 2009 16:18:00 +0000

Σήμερα πέρασα από τα μελισσάκια στις πορτοκαλιές και όλα ήταν υπέροχα, ένας καταπληκτικός ήλιος, θερμοκρασία γύρω στους 25 βαθμούς και επιτέλους ανοιχτά λουλουδάκια!

Οι μελισσούλες είχαν τρελαθεί από τις μυρωδιές της άνοιξης και πέταγαν από λουλουδάκι σε λουλουδάκι, ήταν η πρώτη φορά που ολόκληρο το κτήμα καλυπτόταν από την μουσική των μελισσών!

Πλησιάζοντας στις κυψέλες το πανηγύρι συνεχιζόταν και οι εργάτριες πηγαινοερχόντουσαν φορτωμένες νέκταρ και γύρη.

Έκανα μια σχολαστική επιθεώρηση για κανένα βασιλικό κελί (ευτυχώς δεν βρήκα κάτι) έβγαλα και οποιασδήποτε μορφής τάϊσμα (ευχαριστώ Μάρκο για τη συμβουλή).

Οι superbees τρέχουνε και νομίζω ότι έχουν πλησιάσει αν όχι ξεπεράσει τις υπόλοιπες μάνες.

Δεν ξέρω τι θα κάνουν από θέμα παραγωγικότητας, αλλά από θέμα φιλικότητας στον μελισσοκόμο δεν συγκρίνονται.

Παρά τις καλές συνθήκες οι κυψέλες με τις άλλες μάνες έβγαιναν έξω και ερχόντουσαν με επιθετικές διαθέσεις, έφαγα 3-4 τσιμπηματάκια παρά την στολή, ενώ αυτές με τις superbeesσυνέχιζαν τη δουλειά τους πάνω στο πλαίσιο, δεν πετάνε θα έλεγα αδιαφορούν για τον μελισσοκόμο.

Νομίζω ότι ιδανικότερες μέλισσες για νέους μελισσοκόμους δύσκολα θα βρει κανείς.

Σε κάθε περίπτωση, όλες θα κριθούν από το παραγωγικό αποτέλεσμα, οπότε επιφυλάσσομαι να σας κρατήσω ενήμερους.

Αφεσμός ή Μεθισμός δεν ξέρω, πάντως ήταν η πρώτη φορά και έτρεχα

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Thu, 02 Apr 2009 19:16:00 +0000

Σήμερα πήγα με έναν φίλο να δω 2 μελισσάκια που έχω αφήσει στον Υμηττό και φεύγοντας έριξα μία ματιά σε 1-2 παλιές κυψέλες που έχω αφήσει με λίγο "μαλάγρωμα" και ένα παλιό πλαίσιο, από αυτό που γράφουν στα περισσότερα blog.

Η έκπληξη ήταν μεγάλη γιατί μόλις 2 ημέρες από την τοποθέτησή τους και το πρώτο σμάρι ήταν μέσα και βολευόταν στο πλαίσιο που είχα αφήσει.

Πείρα 2-3 τηλέφωνα τους φίλους (Θεοδόση και Μάρκο) και αφού ετοίμασα ένα πενταράκι που είχα, έβαλα και ένα πλαίσιο με λίγο γόνο και το μελισσάκι βρέθηκε να απολαμβάνει το μελισσοκομείο μου. Τις επόμενες μέρες θα κάνω έναν έλεγχο και θα προσπαθήσω από τις παρατηρήσεις μου να κάνω τις κατάλληλες ερωτήσεις για να μάθω αν ήταν αφεσμός ή μεθυσμός.

Οι φωτογραφίες δεν είναι καλές λόγου του άγχους της πρώτης φοράς, την επόμενη (αν ξανασυμβεί) θα είμαι πιο άνετος γιατί κατάλαβα ότι οι μελισσούλες ήταν χορτάτες και δεν είχαν καμιά επιθετική διάθεση.

Ευχαριστώ για τις συμβουλές σας.

Y.Γ. Πήγα πάλι σήμερα μετά τη συμβουλή του Μάρκου να βγάλω το παλιό πλαίσιο, για να μην μεταφερθούν τίποτα ασθένειες, και έβγαλα και μία φωτογραφία τη βασίλισσα. Μου φαίνεται καινούργια (είναι αρκετά μεγάλη και με ολόκληρα φτερά και αρκετό χνούδι).

Τα μελισσάκια στις Πορτοκαλιές (πρώτη μελισσοκομική μεταφορά)

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Wed, 01 Apr 2009 14:59:00 +0000

Την Κυριακή που μας πέρασε, πραγματοποίησα την πρώτη μου μελισσοκομική μεταφορά και πήγα 6 κυψέλες σε έναν βιολογικό πορτοκαλεώνα στο Κιάτο. Εκεί με περίμενε ένας φίλος βιολογικός παραγωγός και μου είχε ετοιμάσει (καθαρίσει από χόρτα) μία θέση στο κέντρο του κτήματος.

Τα μελισσάκια έχουν αρκετή ανθοφορία (βρούβες) για να φέρουν γύρες και να χτίσουν κανένα καινούργιο κερί,

Αλλά και εγώ δεν τα αφήνω παραπονεμένα 2 κιλά φρέσκια βανίλια και κανα’λίτρο σιρόπι 2 :1 (2 ζάχαρη).

Φέτος είχε πολλές βροχές και τα δέντρα είναι γεμάτα μπουμπουκάκια,

Οι τελευταίες ζέστες βοήθησαν και τα πρώτα άνθη άνοιξαν, ελπίζω να φύγει και η αφρικανική σκόνη για να βοηθήσει και ο ήλιος.

Ζεστάθηκαν και οι superbees...

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Fri, 27 Mar 2009 13:09:00 +0000

Αν και πείρε λίγο καιρό περισσότερο από τις υπόλοιπες βασίλισσες ξεκίνησαν να ανοίγουν γόνο και οι superbees.

Η αλήθεια είναι ότι η μία, από τις τέσσερεις, έχει σχετικά καλή συμπεριφορά, οι 2 είναι κάτω του μέσου όρου και η μία αρκετά καλό ρυθμό.

Στις πιο κάτω φωτογραφίες μπορείτε να δείτε πλαίσια από την πλέον καλή, όπως είναι φανερό εκτός από απλό γόνο υπάρχουν και αρκετά κηφήνο-κέλια, θα πρέπει να έχω το νού μου σε λίγο μην φτιάξουν και κανένα βασιλο-κέλι

Όσο για τις υπόλοιπες βασίλισσες, έχουν ξεκινήσει να ανοίγουν γόνο για τα καλά και μπήκαν και μερικά πλαίσια σε όροφο, αλλά η αλήθεια είναι ότι φοβάμαι ακόμα τον καιρό και δεν ανέβασα πλαίσια, απλά τα έβαλα και αν θέλουν ας πάνε μόνες τους.

Πρώτη ανοιξιάτικη επιθεώρηση

noreply@blogger.com (Σταύρος Χαμπάκης) — Mon, 16 Mar 2009 07:46:00 +0000

Περίμενα να ανεβεί λίγο η θερμοκρασία για να κάνει έναν πρώτο ολοκληρωμένο έλεγχο.

Τα πράγματα νομίζω ότι ήταν καλά σε γενικές γραμμές.

Οι superbees είχαν αρχίσει να γεννάνε και 1 από τις 4 είχε καταπληκτικές επιδόσεις, γέμιζε με γόνο το πλαίσιο από τη μία άκρη μέχρι την άλλη και μετά πήγαινε στο επόμενο.

Ένα μελίσσι με superbee βασίλισσα, ήταν αρκετά αδύναμο, 3 πλαίσια πληθυσμός, και ελπίζω τώρα με την άνοιξη και με λίγη βοήθεια να συνέλθει.

Την επόμενη φορά θα τις φωτογραφίσω, απλά δεν ήθελα να βγάλω συμπεράσματα μόνο με μία βασίλισσα και για αυτό θα περιμένω μερικές ημέρες ακόμα.

Τα άλλα μελίσσια, αυτά από τον Θεοδόση, συνέχιζαν το έργο τους με γοργούς ρυθμούς και φρέσκια γύρη υπήρχε αρκετή, και μελάκι, αλλά και αρκετός γόνος.

Σε ένα από αυτά η επιθεώρηση θύμιζε Μάιο μήνα, οι μελισσούλες (εργάτριες) γύριζαν δέκα δέκα φορτωμένες με γύρη και νέκταρ…

Ανοίγω το καπάκι και τι να δω, πληθυσμός παντού και η πρώτη γλώσσα πάνω από τα πλαίσια.

Έβγαλα 2 πλαίσια με γύρη και μέλι και τα πήγα σε διπλανό μελίσσι και τις επόμενες ημέρες θα βάλω όροφο.

Και φυσικά μιας και ήρθε η Άνοιξη, φάνηκαν και τα πρώτα κηφηνο-κέλια.

Έκλεισα και πάλι την κυψέλη, και τις άφησα να συνεχίσουν το «γλυκό» τους έργο!